Ακόμη μια περίπτωση όπου δεν υπάρχουν σαφείς κανόνες: πώς γράφονται τα ακρωνύμια (ή αρκτικόλεξα); Με ή χωρίς τελείες; Όλα κεφαλαία ή κάποια με μικρά;
Η επικρατούσα πρακτική είναι να μην μπαίνουν οι τελείες στις περιπτώσεις όπου δεν αποσαφηνίζουν οτιδήποτε. Π.χ.
ΔΟΕ, ΔΝΤ, ΗΠΑ, ΚΤΕΛ, ΤΚΑ
Περισσότερο νόημα έχει να μπαίνουν τελείες στις περιπτώσεις όπου το ακρωνύμιο δεν αποτελείται αποκλειστικά από το πρώτο γράμμα της κάθε λέξης, π.χ.
ΠΑ.ΣΟ.Κ., ΛΑ.Ο.Σ.
Κατά κανόνα τα ακρωνύμια γράφονται με κεφαλαία όλα τα γράμματα. Εντούτοις, σε κάποιες περιπτώσεις, κυρίως ακρωνυμίων σε ξένες γλώσσες, έχει επικρατήσει να γράφεται με κεφαλαίο μόνο το αρχικό γράμμα, π.χ.
Ουνέσκο, Ιντερπόλ
χωρίς αυτό να σημαίνει ότι συμβαίνει πάντοτε (η ΦΙΦΑ γράφεται με όλα κεφαλαία).
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στίξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Στίξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
15 Ιουλ 2010
6 Ιουλ 2010
Το σειριακό κόμμα
Ένα θέμα που σηκώνει αρκετή συζήτηση είναι το σειριακό κόμμα, δηλ. το κόμμα αμέσως μετά το προτελευταίο αντικείμενο σε μια λίστα. Π.χ.
Είδα τον Αντώνη, τη Βασιλική, τον Γιώργο, και τη Δήμητρα.
Στην πιο πάνω περίπτωση η συντριπτική πλειονότητα δεν θα έβαζε κόμμα μετά τη Γεωργία. Διαβάζοντάς την πρόταση, ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι γίνεται αναφορά σε τέσσερις ανεξάρτητες οντότητες (Α, Β, Γ, Δ).
Σκεφτείτε όμως τις δύο πιο κάτω προτάσεις:
Είδα τον Αντώνη και τη Βασιλική, τον Γιώργο και τη Δήμητρα.
Είδα τον Αντώνη και τη Βασιλική, τον Γιώργο, και τη Δήμητρα.
Στην πρώτη περίπτωση (χωρίς κόμμα μετά τον Γιώργο), ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται, χωρίς να όμως να είναι σαφές, ότι γίνεται αναφορά σε δύο ζευγάρια (Α+Β, Γ+Δ).
Στη δεύτερη περίπτωση (με κόμμα μετά τον Γιώργο), ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι γίνεται αναφορά σε ένα ζευγάρι (Α+Β) και δύο ανεξάρτητα άτομα (Γ, Δ), και αυτό είναι σαφές.
Υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις που χρήζουν συζήτησης ή διευκρίνισης (π.χ. Είδα τον Αντώνη, τη Βασιλική και τον Γιώργο, και τη Δήμητρα ή Είδα τον Αντώνη, τη Βασιλική και τον Γιώργο και τη Δήμητρα).
Πιστεύω ότι το σειριακό κόμμα πρέπει να χρησιμοποιείται σε όλες τις περιπτώσεις όπου βοηθά στο να ξεδιαλύνει - μια έστω μικρή - ασάφεια, π.χ.
Ήρθανε διάφοροι στο πάρτι: ο Μάρκος, ο Δημήτρης και η Ελένη, η Αγγελική, ο Βασίλης, ο Μιχάλης και η Γεωργία, ο Θεόδωρος, και η Μυρτώ. (χρήση του σειριακού κόμματος, ώστε να αποφευχθεί η παρεξήγηση ότι ο Θεόδωρος και η Μυρτώ μπορεί να είναι ζευγάρι).
αλλά να μη χρησιμοποιείται όταν δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για το νόημα, π.χ.
Οι τέσσερις ευαγγγελιστές είναι ο Ματθαίος, ο Μάρκος, ο Λουκάς και ο Ιωάννης. (είναι ξεκάθαρο από την αρχή της πρότασης ότι θα γίνει αναφορά σε τέσσερα ανεξάρτητα άτομα).
Είδα τον Αντώνη, τη Βασιλική, τον Γιώργο, και τη Δήμητρα.
Στην πιο πάνω περίπτωση η συντριπτική πλειονότητα δεν θα έβαζε κόμμα μετά τη Γεωργία. Διαβάζοντάς την πρόταση, ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι γίνεται αναφορά σε τέσσερις ανεξάρτητες οντότητες (Α, Β, Γ, Δ).
Σκεφτείτε όμως τις δύο πιο κάτω προτάσεις:
Είδα τον Αντώνη και τη Βασιλική, τον Γιώργο και τη Δήμητρα.
Είδα τον Αντώνη και τη Βασιλική, τον Γιώργο, και τη Δήμητρα.
Στην πρώτη περίπτωση (χωρίς κόμμα μετά τον Γιώργο), ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται, χωρίς να όμως να είναι σαφές, ότι γίνεται αναφορά σε δύο ζευγάρια (Α+Β, Γ+Δ).
Στη δεύτερη περίπτωση (με κόμμα μετά τον Γιώργο), ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι γίνεται αναφορά σε ένα ζευγάρι (Α+Β) και δύο ανεξάρτητα άτομα (Γ, Δ), και αυτό είναι σαφές.
Υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις που χρήζουν συζήτησης ή διευκρίνισης (π.χ. Είδα τον Αντώνη, τη Βασιλική και τον Γιώργο, και τη Δήμητρα ή Είδα τον Αντώνη, τη Βασιλική και τον Γιώργο και τη Δήμητρα).
Πιστεύω ότι το σειριακό κόμμα πρέπει να χρησιμοποιείται σε όλες τις περιπτώσεις όπου βοηθά στο να ξεδιαλύνει - μια έστω μικρή - ασάφεια, π.χ.
Ήρθανε διάφοροι στο πάρτι: ο Μάρκος, ο Δημήτρης και η Ελένη, η Αγγελική, ο Βασίλης, ο Μιχάλης και η Γεωργία, ο Θεόδωρος, και η Μυρτώ. (χρήση του σειριακού κόμματος, ώστε να αποφευχθεί η παρεξήγηση ότι ο Θεόδωρος και η Μυρτώ μπορεί να είναι ζευγάρι).
αλλά να μη χρησιμοποιείται όταν δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για το νόημα, π.χ.
Οι τέσσερις ευαγγγελιστές είναι ο Ματθαίος, ο Μάρκος, ο Λουκάς και ο Ιωάννης. (είναι ξεκάθαρο από την αρχή της πρότασης ότι θα γίνει αναφορά σε τέσσερα ανεξάρτητα άτομα).
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)